Moxa (moksa) czy też moksyterapia podobnie jak akupunktura wywodzi się z medycyny wschodniej i jest terapią leczenia ciepłem. Mogusa bądź mo kusa w języku japońskim oznacza palące się zioła, a określenie moxa to inaczej ziołowe cygaro lub rurka ziołowa wykonane na bazie piołunu chińskiego (dodaje się do niego także aromatyczne zioła obfitujące w olejki eteryczne jak imbir, tojad czy morwa). Piołun znany jest ze swoich leczniczych właściwości, od zawsze wykorzystywany był bowiem w medycynie ludowej do łagodzenia wielu dolegliwości. Roślina ta ma działanie moczopędne, pobudzające i emenagogiczne, co oznacza, że stymuluje przepływ krwi w organizmie. Pomaga złagodzić dolegliwości żołądkowe, wątrobowe i żółciowe oraz przyspiesza regenerację organizmu po chorobie. Ponadto za sprawą spalania w wysokiej temperaturze pozwala on uzyskać optymalną ciepłotę niezbędną w zabiegach termopunktury.
Dla kogo zabieg moksoterapii?
Ponieważ ma działanie rozgrzewające, moksybucja bo tak też mianuje się ten zabieg doskonale sprawdza się w łagodzeniu dolegliwości związanych ze stagnacją zimnej energii w ciele. Terapia moksą jest dobrym wyborem dla osób z nadwrażliwością na zimno (nieustannie zimne dłonie i stopy), niedoczynności tarczycy, hipoglikemii (niski poziom cukru), powolnego trawienia, zatrzymywania płynów lub zapalenia stawów oraz dla tych, ze skłonnością do depresji i niepokoju. Moksa jest dobrym wyborem zarówno w przypadku chorób przewlekłych, autoimmunologicznych, jak i zwyrodnieniowych.
Terapia moksą
Terapia polega na krótkim, miejscowym ogrzewaniu punktów akupunkturowych. Metoda ta doskonale dopełnia zabiegi akupunktury, wspierając w chorobach łączonych z nadmiarem wilgoci i zimna, jak i braku energii w organizmie. Podczas moksoterapii, pacjenci, dla których zapach tradycyjnie palonej moksy jest zbyt drażniący mogą wybrać moksę bezdymną o podobnym zastosowaniu (odrobinę pomniejszonym o wpływ klasycznie spalanego piołunu). Żarząca się moxa osiąga ok. 300 °C wywołując impulsy zakończeń nerwowych skóry i rozszerzenie naczyń włosowatych, co skutkuje w poprawie cyrkulacji krwi oraz limfy w organizmie pacjenta. Co więcej, po ogrzaniu, tkanki podskórne wydzielają opiekuńcze białka szoku cieplnego, co stymuluje prawidłową pracę układu immunologicznego a tym samym wpływa na cały organizm.
Dzięki zabiegowi z użyciem moksy w organizmie uaktywniają się liczne enzymy i usuwane są zanieczyszczenia oraz toksyny. Aktywne składniki ziołowe z kolei przenikają wgłęb organizmu. Techniki leczenia moksą dzielimy na bezpośrednią i pośrednią – ta pierwsza polega na spalaniu niewielkiej ilości ziół na zabezpieczonej maścią skórze, z kolei w pośredniej gorąca moksa trzymana jest nad skórą, bez dotykania jej powierzchni. Zabieg można przeprowadzać zbliżając i oddalając ziołowe cygaro lub przesuwając je nad konkretnym punktem lub użyć pudełka do moksoterapii. Moksa może być również umieszczona na igłach akupunkturowych, co